De levenscyclus van een hoofdluis een luizenleven

De levencyclus van een hoofdluis bestaat uit verschillende stadia: ei (neet), 3 larvestadia en volwassen luis. De duur van de stadia is afhankelijk van temperatuur, vocht en voedingstoestand van de luis.

De hoofdluis

• Hoofdluizen zijn huidparasieten die uitsluitend van het bloed van de gastheer leven.
• Deze insecten komen voornamelijk tussen en op de hoofdharen voor.
• De luizeneitjes, ook wel neten genoemd, worden met een snel hardende kitstof op korte afstand op 5 tot 7,5 mm van de schedel op de haren afgezet, bij voorkeur achter de oren en in de nek.
• De eitjes zijn ongeveer 0,8 mm lang en 0,3 mm breed en ovaal van vorm.
• Een neet die zo'n 1 cm van de hoofdhuid af zit is leeg of komt niet meer uit.
• Een volwassen luis legt gemiddeld 4 tot 8 neten per dag.
• De luizen zuigen enkele malen per dag bloed. Met hun monddelen prikken ze een gaatje in de huid, met hun speeksel brengen ze vervolgens een stof in de wond, die het stollen van het bloed tegengaat, waarna ze het bloed opzuigen.
• Luizen steken zowel overdag als 's nachts en zuigen per keer ongeveer 0,5 mg bloed.
• Bij kamertemperatuur kan een luis in 20 seconde een afstand van 13 cm afleggen.
• Het eerste symptoom van besmetting kan hinderlijke jeuk zijn, veroorzaakt door het ingebrachte antibloedstollingsmiddel en de reactie van de huid hierop. Door aan de jeukplekken te krabben kunnen wondjes ontstaan, die kunnen gaan ontsteken.
• Hoofdluizen verspreiden zich hoofdzakelijk door van de ene op de andere persoon over te stappen en verder doordat mensen dezelfde besmette voorwerpen gebruiken zoals kammen, borstels, beddengoed, (verkleed)kleren, kussentjes en mutsen.
• Schoolgaande kinderen worden soms meerdere keren per jaar besmet en worden dan ook meerdere keren met luizenshampoos met insecticiden behandeld. Een veilig alternatief is het haar dagelijks, gedurende meerdere weken, systematisch kammen met een goede (elektronische) luizenkam.